A Captive is Now Free

I don’t know how to express what I feel after WYC ’11.

All I can say is, God changed how I see life,

God changed how I see my past, present, and future,

God changed ME.

It took me almost 8 years to realize that I am a daughter of God.

That I am meant to live for so much more.

That God is not done with me yet.

Alam ko ang dami ko nasaktan, nadisappoint na tao along the way.

People lalo na ang CFC YFL community expect so much more sa akin pero I put it into waste.

Lahat ng naging palpak ko ay naging cycle lang. Hindi na ako natuto.

I have been so selfish, gusto ko lang lagi kung ano gusto ko gawin.

In the process, ang family ko ang sobrang nasaktan sa ginawa ko.

Sawang sawa na ako sa buhay sablay, sa buhay na “tama lang”, sa buhay na hindi peaceful.

 

I realized that I should be the BEST daughter kay God.

The BEST daughter sa parents ko.

The BEST sister sa kapatid ko.

The BEST servant sa YFL.

And ito ang lagi kong nalilimutan, the BEST student.

Sabi ni God, “Back to Basics” tayo.

Tama na muna ang the BEST dancer.

Tama na muna ang the BEST singer.

Tama na muna ang the BEST sa kaartehan.

Tama na muna ang sarili mo.

 

Sabi ko dati, if I want to love God radically, i lay down my LOVELIFE sa Kanya.

Pero narealize ko, hindi ito talaga sacrifice, kasi in a way yun na yung best ako icontrol.

Ang best na i lay down ko sa Kanya, is my passion sa buhay.

Lahat ng talents ko na binigay ni God, ginawa kong excuse para hindi maging best student.

Ginawa kong excuse para hindi maging best daughter or sister sa family.

Ginawa kong excuse para hindi maging best servant sa YFL.

 

I believe that God is telling me to sacrifice my extracurricular activities.

Tama na ang pagffeed sa sariling ego.

Ako ang nagkamali, hindi ko nagamit sa good use ang talents ko kasi bumagsak ako sa ibang aspect ng buhay ko.

I know that God will give me another oppotunity to use the talents He gave me.

Pero for now, stop muna at magFOCUS kung ano ang dapat gawin.

Ang mag-aral at maging mabuting anak.

 

I promised God, my parents na I will give importance na sa studies ko.

I will give all my time kay God, parents, studies and YFL.

I’m sorry sa orgs na sinalihan ko, Indayog, Music Org, Polis.

Sa mga friends ko, Single Ladies.

I decided na mag-lie low. I decided na hindi muna sumama sa gimiks or lakad until grumaduate ako.

Alam ko “sayang” wala ako sa mga bondings and future events.

But I realized ang dami ko na nabigay na time sa inyo.

Naging best friend na ako at best member.

Kailangan ko muna kayo isacrifice para maging masaya naman ang magulang ko.

Bahay School lang muna ako.

 

Sana hindi pa huli ang lahat.

Sana bigyan pa ako uli ng chance ni God.

Sana bigyan pa ako uli ng chance ng parents ko.

I am willing to live with the consequences.

I am willing to sacrifice lahat para lang maging BEST kay God.

Alam kong hindi Niya hahayaang hanggang dito nalang ako.

Kung ano man din service ang ibigay Niya sa akin, tatanggapin ko.

I will finish my college life strong.

Hindi ako nagbibiro na gusto ko maging CS o US.

Alam ko with God’s strength and guidance magagawa ko iyon.

 

I will LIVE PURE.

I will be a COOL CATHOLIC.

I will be a MISSIONARY.

I am CFC YFL.

 

Ilang lines ng FEARLESS by Building 429 na totoong totoo sa akin.

 

“I’ll be fearless for You

I’ll be fearless for You

Take me I’m Yours

I’ll be fearless for You

 

All the times that I’ve failed

When my doubt has prevailed

These are the moments I’m giving to you

Cause I can’t be ashamed

No I can’t fear the pain

When it comes time to be living proof

 

So the world may see

That the captives are free

‘Cause you have been heaven sent to us

 

Unwilling to bend

Unwilling to break

And Headstrong I’ll stand

No matter what it takes”

 

Please, pray for me.

I know this is part of my Master’s Agenda sa life ko.

I want to LIVE STRONG for Him.

I want to radically love Him.

Sa lahat ng mga taong pinagdasal at pinagdadasal ako, salamat.

– Eva Pasagui